W Opolu powstanie wielka fabryka komponentów do baterii litowo-jonowych za miliardy złotych. Kinterra Capital Corp., kanadyjski fundusz private equity inwestujący w sektorze minerałów krytycznych, przejął zlokalizowany w Polsce projekt produkcji prekursora materiału katodowego (pCAM) i węglanu litu. To pierwsza inwestycja funduszu w Europie i zarazem projekt o strategicznym znaczeniu dla rozwoju europejskiej infrastruktury przetwarzania surowców krytycznych, kluczowych dla rozwoju nowoczesnej gospodarki i bezpieczeństwa łańcuchów dostaw.

Wytrzymałe, stabilne podczas ładowania i rozładowywania, wytworzone z ograniczonym użyciem surowców krytycznych, a przez to bardziej przyjazne dla środowiska – to mają być główne cechy baterii wysokiej mocy do zasilania np. dronów i samochodów, nad którymi pracuje zespół badawczy z Wydziału Chemicznego Politechniki Gdańskiej pod kierunkiem prof. Moniki Wilamowskiej-Zawłockiej. Naukowcy zajmują się także odzyskiem surowców krytycznych, takich jak kobalt, nikiel czy naturalny grafit, ze zużytych ogniw litowo-jonowych

Ponad 10,7 mln zł na infrastrukturę, inwestycje strategiczne przekraczające 100 mln zł, tysiące wydarzeń rocznie i wsparcie dla twórców – pierwsze dwa lata kadencji prezydenta Aleksandra Miszalskiego pokazują, że kultura stała się jednym z najbardziej dynamicznie rozwijanych obszarów polityki miejskiej.

Pięcioro naukowców z Wydziału Chemicznego PW uczestniczy w międzynarodowym projekcie badawczym ANGeLiC, finansowanym przez program Horyzont Europa. Projekt skupia się wokół rozwoju technologii baterii i wsparcia transformacji Europy w kierunku neutralności klimatycznej w transporcie. Bierze w nim udział 13 wiodących partnerów z 10 krajów, a prace potrwają do końca 2028 roku. Koordynatorem projektu jest estońska organizacja pozarządowa CIVITTA Foundation, będąca częścią grupy doradczej CIVITTA Group.

Transport publiczny coraz częściej analizowany jest przez pryzmat emisyjności, kosztów eksploatacji i zgodności z celami transformacji energetycznej. To zrozumiałe, ponieważ polityka transportowa w całej Europie przesuwa się dziś w kierunku rozwiązań zeroemisyjnych. Warto jednak zauważyć, że w ostatnich latach istotnie zmienił się także kontekst bezpieczeństwa, w którym funkcjonuje infrastruktura transportowa. Wojna na Ukrainie, napięcia na Bliskim Wschodzie oraz rosnąca podatność systemów energetycznych na rozmaite zagrożenia sprawiają, że pytanie o przyszłość transportu publicznego nie dotyczy już wyłącznie tego, jak ma wyglądać w normalnych warunkach eksploatacji. Coraz częściej zasadne jest, by zastanowić się, jak ma działać w sytuacji rozmaitych zakłóceń.